#

Çün Demür-ile Kamışı Kıldı Hâlik Âşikar

Şairin diğer şiirlerini okuyun

Çün demür-ile kamışı kıldı Hâlik âşikar
İtdi kılıçla kalem çoh dürlü bahs ü kar-zâr

Didi evvel fahr idiben kılıc kim ol benüm
Kim benüm-çün didi ?enzelne?l-hadîd? ol Kirdgâr

Eyle virdi pes cevâbını anuñ anda kalem
Kim benüm-için didi ?nun ve?l-kalem? Perverdigâr

Kılıc aña didi kim benüm iledür pâs-ı milk
Pes kalem didi benem dîn kasrın iden üstüvâr

Didi kılıc kim benem sultânlara olan kemer
Pes kalem didi benem sultânlar elinde süvâr

Didi kılıc yir yüzi binümle olur lâle-gûn
Pes kalem didi benümledür cihân nakşı nigâr

Pes kılıç didi benümle ider ekâbir ululıh
Pes kalem didi benümle ider efâzıl iftihâr

Pes kılıç didi benem kim feth iderem memleket
Pes kalem didi memâlik benden almışdur karâr

Pes kılıç didi benem küffârı iden pâyimâl
Pes kalem didi benem mü?minleri iden pâyidâr

Pes kılıç didi ki şehler düşmenin sayd iderem
Pes kalem didi benem anları eyleyen şikâr

Pes kılıç didi ki şehler benden ister kuvveti
Pes kalem didi ki anlar benden ister istimâr

Pes kılıç didi benüm çoh gûherüm vardur ayan
Pes kalem didi benem ho? bahr-ı dürr-i şâh-vâr

Pes kılıç didi ki sîm ü zer-durur baña makâm
Pes kalem didi ki bahr-ı müşgdür baña diyâr

Pes kılıç didi benem şerri cihândan def iden
Pes kalem didi benem her hayrı iden ihtiyâr

Pes kılıç didi ki aslum oldı hâk-i hoş-nihad
Pes kalem didi ki binüm aslum âb-ı hoş-güvâr

Pes kılıç didi ki benem Hızr bigi sebze-pûş
Pes kalem didi suya saldum benümdi ol şiâr

Pes kılıç didi ki od içinde ben sabr iderem
Pes kalem didi katısın nûr idemez sini nâr

Pes kılıç didi ki handânam degülem türş-rûy
Pes kalem didi ki mü?min gerek ola eşk-bâr

Pes kılıç didi dürüstem ben şikestüm hîç yoh
Pes kalem didi şikest itdüm Hak-ıçun ihtiyâr

Pes kılıç didi bilürsin bini gökden inmişem
Pes kalem didi ki levhi yazmışam bî-iftikâr

Pes kılıç didi ki kamu aybı ben def iderem
Pes kalem didi benem ho? kamu gayba râz-dâr

Pes kılıç didi benem hoş-reng ü gâyet ten-dürüst
Pes kalem didi itdi bini havf-ı Hak zâr u nizâr

Pes kılıç didi ki hükmün âleme olmışdur revân
Pes kalem didi ki var bende dahı bu iktidâr

Pes kılıç didi ki illerden ben aluram harâc
Pes kalem didi kamusın ben iderem iddihâr

Pes kılıc didi cihânda olmışam ben muteber
Pes kalem didi cihâna nîşe ideler itibâr

Pes kılıç didi ki Rüstem?den virürem ben nişân
Pes kalem didi ki uş İdrîs?den ben yâdigâr

Pes kılıç didi şecâat bende vardur bî-hisâb
Pes kalem didi belâgat bende vardur bî-şümâr

Pes kılıç didi benem sultânlara hidmet-güzîn
Pes kalem didi benem anlara hoş-midhat-güzâr

Pes kılıç didi ki şâha ben kulam beste-kemer
Pes kalem didi ki baña dahı budur resm-i kâr

Pes kılıç didi dur imdi varalum şeh katına
Tâ ki davimüzi bizüm kat ide ol nâm-dâr

Başı üstine kalem kılıc-ıla oldı revân
Girdiler ol pâdişahuñ hazretine rûz-bâr

Mîr Sülmân-ı Süleymân-kadr ü Âsaf-marifet
Kim halîfe itdi cihâna Hak anı Dâvud-vâr

Ol Ömer adl ü Hasen-hulk u Alî-dildür velî
Kılıcından künd-dendân olur anuñ Zû?l-fikâr

Şehr ü kişver olalı yüzbiñ göz-ile bu felek
Aña hem-tâ görmedi görmeyiser bir şehriyâr

Kanı İskender ki göre-y-di nice olur dünyede
Harb ü darb ü bezm ü rezm ü hazm ü azm ü gîr ü dâr

Memleketde pâ?işâh olalı adlinden anuñ
Gürg ü mîş ü bâz ü kâz oldı biribirine câr

N?ola oldı-y-ısa bu âlem müsahhar hükmine
Çün anuñ-çun yaradıldı encüm ü çarh ü medâr

Atınuñ nalin felek anuñ-çun itmiş tâc-ı ser
Tarf-ı zer bagladı cevzâ aña oldı cân-dâr

Kılıcıdur berk-i rahşân atlarınuñ üni rad
Süñüsidür ejdehâ vü ohıdur perrende-mâr

Dökdi gerdûn ayagına varını tâ mihr ü mâh
Hidmeti hakkından anuñ girü kaldı şerme-sâr

Bu meliklerden kim ide ceng anuñla ki anuñ
Bir kolına turamaz biñ Rüstem ü İsfendiyâr

Kâr-zâr idem diyen bu pâdişâhuñ ahdi-le
Ne aceb ger kalur-ısa kılıcından kâr-zâr

Şehr ü kala heybetine nice döyiser anuñ
Kim aña âsî olursa yıhıla bu nüh-hısâr

Elleri ol bahrdur kim dürridür aña hubâb
Kılıcı şol od-durur kim mergdür aña şerâr

K?anı yümn-ile bulayım diyü katında kabûl
Aña virmişdür yemîninden ne kim versa yesâr

Lutfınuñ feyzini görüp bu halâyık üstine
Şerme-sâr oldı anuñ-çundur döker ebr-i bahâr

Himmeti ger memleket almaga itse ârzû
Az zamândan Rûm?dan feth eyleye tâ Kandehâr

Zulm yıhıldı olalı adli anuñ pâsübân
Fitne uyıdı olalı bahtı anuñ hûş-yâr

Kahrınuñ nârını çün kim yâd ider düşmeni
Katre katre yüregi kan olur eyle kim enâr

Yahmaya tamunuñ odı bir nefes kâfirleri
Ger anuñ lutfı hevâsı tamuya ide güzâr

Ger kıla kahrı yili bir lahza büstâne güzer
Âteşîn ola mizâcında kedû-y-ıla hıyâr

Ger bula ol şeh elinden hâsiyet ebr-i hazân
Kand bitüre sögüt laliledür serv ü çinâr

Düşmenüñ yavuz adı n?irede kim añıla
İt dahı işidür-ise bi?llah andan ide âr

N?ola sındı bigi hasmı ider-ise ıztırâb
Çün şehün havfından eriyüp ana irdi iztırâr

Ol gelenlere cevâb ol resme virdi pâdişâh
Çün benümsiz arañuzda olmasun bu gîr ü dâr

Bah ki nicesi müverred levn oldı gül-sitân
Gör ki nicesi mutavves-reng oldı sebze-zâr

Pâ?işâhâ husrevâ şâhâ bahâr irişiben
Uş berâber oldı adlüñ bigi leyl-ile nehâr

Gel varalum mürgi-zâr içinde hoş işidelüm
Kim nicesi nâle ider ışk elinden mürg-zâr

Nûş kıl zerrîn-kadehden bâ?e-i yâkût-reng
Kim bulıtdur gûher-efşân u hevâdur müşg-bâr

Gör ki nîce lâle vü nergis getürmiş hâreler
Bah ki nice tâze vü ter gül bitürmiş huşk-hâr

Taga bah kim yoluña nice zümürrüdler saçar
Bâgı gör kim ayaguña sîm ü zer ider nisâr

Lâle almışdur eline sebzede zerrîn-kadeh
Çünki gördi nergisuñ başında var-durur humâr

Kanda bahsañ lâle vü nesrîn-durur hem nesteren
Kanda varsañ nergis-i ranâ-durur serv ü arâr

Rûzigâruñ halini çün kim bilürsin nicedür
Komagıl câmı elüñden bir dem iy Cem zinhar

Tûtîye beñzer reyâhîn çevresinde serv-bün
Kevsere beñzer riyâzuñ arasında çeşme-sâr

Mevsüm-i güldür şehâ gül-zâr içinde oturup
Câm-ı gül-gûn virsün elüñe nigâr-ı gül-izâr

Bülbülüñ sâzın işidüp bir gazel geldi dile
Kim diler Zühre ki ide çengine destânın târ

Yazmadı can levhi üstine yüzüñ bigi nigâr
Nakş ideli ay u günüñ şemsesin sûret-nigâr

Fürkatüñüñ hasretinden gözlerüm yaşın gören
Dir ki hergiz görmedüm kim lal mevc ura bihâr

Gözlerümden dökilürken şem bigi hûn u âb
Nîşe düşmişdür aceb bilsem yüregüm böyle hâr

Kasdı cân-ısa gözüñüñ aña Bismi?llah fidî
Ben dahı cehd iderem kim gide boynumdan bu bâr

Ayaguña tuhfe ide-y-düm cânum olmasa-y-dı ayb
Tuhfe itmek ol azîze bir metâı ki ola hwâr

Zulmetini gicenüñ saçuñ bigi sorsañ nedür
Göklere çıhdı benüm âh u dütüninden buhâr

Ahmedî vasfın ider ol leb ü dendânınuñ
Anuñ-ıçun nazm oldı lal ü dürr-i şâh-vâr

İşidicek söz anuñdur gûş aña dutmah gerek
Ger hakîkat ger kinâyet ger mecâz ü müstecâr

Bahtiyârâ bu söze kimse cevâb eydür-ise
Gözlerümde nakşı itmege ani idem ihtiyâr

Olmaya gün nûrı resmi-y-ile hergiz münteşir
Ki ol ulu aduñ benüm nazmumla buldı intişâr

Niçe kim eshârda görine envâ-ı ziyâ
Niçe kim eşcârdan dirile elvân-ı simâr

Devletünüñ bâgı şöyle tâze olsun kim aña
Tâ ebed irişmeye nihnet hazânından gubar

Encüm olsun saña yâr ü âsumân olsun mutî
Devlet olsun saña hem-ren-baht olsun saña yâr

Ol ki sini tâcdâr eyledi kendü lutf-ıla
Düşmenüñüñ kahrı-y-ıla eylesün ol tâci-dâr

Ahmedi


© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şiirin telif hakkı sahibiyseniz ve sitemizden kaldırılmasını talep etmek için bize iletişim bölümünden ulaşabilirsiniz.
#

DİĞER SAYFALARIMIZ : Sesli Şiirler | Resimli Şiirler | Video Şiirler |