#

Bah İtibâr-ıla Kim Nakş-bend-i Kün-fe-yekûn

Şairin diğer şiirlerini okuyun

Bah itibâr-ıla kim nakş-bend-i kün-fe-yekûn
Bu yaprag üzre nice yazdı nakş-ı gûn-â-gûn

Ne sanat itdi agaçlara Kudretüñ kalemi
Ki reng reng görinür nite ki bûkalemûn

Şafak bigi oldı tonı bâguñ âl ü nârincî
N?irede-y-idi bu hoş-reng-i atlas u iksûn

Dökile lal-ile dînâr toprag üstinde
Meger ki çıhdı bu yirden hazâyin-i Kârûn

Yeşil agaca nazar it ki sıbgatu?llahdan
Nice benefş ü kızıldur u saru vü gül-gûn

Budahlaruñ hafakanın dem imtilâsından
Gidermege zer ü yâkût hevâ ider macuñ

Tolamiş-iken agac özdeginde sarmaşuk
Bu resm-ile yerekân olmış ol aceb neçün

Düşer bu topraga bî-hûş u zâr u zerd evrâk
Meger hazân yili içürdi bunlara efyûn

Gören kişi sögüdüñ yapragını bürkededir
Sunuñ yüzinde ne çâbük yüzer bu zerrîn nûn

Nebât hâlini gördüñ ki n?itdi bâ?-ı hazân
Pes olagıl bu bekâsuz cihâna sen magbûn

Kanı arûs-ı reyâhîn bizenüben kuşlar
Nüvaht itdügi gül-zârda ney ü kânûn

Kanı ol ki efser-i yâkût urınur-ı-dı gül
İderdi bülbül aña karşu nagme-i mevzûn

Kanı ol ki sebze-y-ile hulle-pûş-ıdı kühsâr
Kanı ol ki lâle-y-ile lal-i reng-idi hâmûn

Kanı ol ki işve vü âl-ıla halkı nergis-i mest
Kılurdı yâr gözi bigi ışkına meftûn

Kanı ol ki yüzini müşg ü gül-âb-ıla yuyuban
Benefşe gâliye dutardı zülfine dünü gün

Bozardı sebze vü sarardı ol yeşil yaprag
Döküldi gül yile gitdi benefşe olup mahzûn

Yumuldı nergisüñ uş gözi düşdi lâle yire
İçi karara yanup taşı oldı garka-i hûn

Biten yiter dirilen ölür ü gleen gider
Bu yirde evvel ü âhir hemîn budur kânûn

Felek degirmenine ibret-ile bah göresin
Ki degzinüp niçelerüñ süñügin eyledi un

Ale?l-hakîka Hakuñdur hemîn Vücûd-ı Bekâ
Dahı ne varsa bekâsı fenâyadur makrûn

Bahâr-ıla bu hazânda ne nakşı kim gördüñ
Kamusı ol-durur ol bî-gümânz derûn u birûn

Bu ışk u âşık u maşûk ol u hem anuñdur
Cemâl-i suret-i Leylî vü hayret-i Mecnûn

Sıfât-ı zâhir ü zâtını bilmeginde anuñ
Ukûl kaldı perîşân nüfûs oldı zebûn

Muhayyer oldı bu fikretde Bû Alî Sînâ
Cünûna düşdi bu hikmetde akl-ı Eflâtûn

Gerek mi ayn-ı inâyet müsebbih olgıl aña
Ki nûn içinde aña tesbîh ider-idi Zü?n-nûn

Kelîm elinde asâyı ol eyledi sübân
Hem oldur ögreden ihyâ-y-ıçun Mesîhe füsûn

Risâlete iden oldur Muhammedi Muhtâr
Vücûdı Âdemüñ ol dem ki tîn-ıdı mesnûn

Yir-ile gök toludur cümle kudret âsârı
Aceb mi akl olur-ısa bu kudrete mecnûn

İrişmege aña yol müşkil ü perîşândur
Hemîn şerîat u Kur?ândur aña râh-nümûn

Çü farz u nefli anuñ cümle sünnetu?llahdur
Düriş dahı itme ol işi ki olmaya mesnûn

Günâh çogı-y-ıçun üzme rahmetinden ümî?
Ki rahmeti gazabından olur anuñ efzûn

Günâha tevbe-y-ile göz yaşını salgıl kim
Bu çirke göz yaşıdur su vü tevbedür sâbûn

İ Ahmedî Hakı bilgil mü?essir-i her-şey
Zılâm u nûr n?olur yâ tabâyi-i gerdûn

Zılâm u nûr arazdur araz nedür muhdis
Tabâyi uş mütegayyir mizâc-ı gerdûn dûn

Ger Âdemî-y-iseñ umma vefâ bu gerdûndan
Ki gâv olanlara ider mütâbaat gerdûn

Tevakku itme mürüvvet bu çarh u ahterden
Ki fazl düşmenidür çarh u ahter-i vârûn

Benüm bu kaddüm ü göñlüm hünerden olmışdur
Birisi çeşme-i mîm ü birisi halka-i nûn

Fünûnu fazl-ı kemâle irüreyim diyüben
Ne dürlü saylar itdüm ki el-cünûn u fünûn

Fünûn-ı fazlı çü bildüm ki halk içinde nedür
Dürüst oldı katumda ki el-fünûn u cünûn

Kelâmı hatm idelüm ol melik duâsı-y-ıla
Ki oldı ilm serâyına anuñ sehâsı sütûn

Penâh-ı milk-i Süleymân Emîr Sülmân Beg
Ki oldı adli-y-ile milk fitneden me?mûn

Anuñ duâsı-la kürsî sahâyifi merkûm
Anuñ senası-la arşuñ defâtiri meşhûn

Hak eylesün anı sâhib-kırân bu âlemde
Niçe ki devr-ile gidüp gele dühûr u füzûn

Ahmedi


© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şiirin telif hakkı sahibiyseniz ve sitemizden kaldırılmasını talep etmek için bize iletişim bölümünden ulaşabilirsiniz.
#

DİĞER SAYFALARIMIZ : Sesli Şiirler | Resimli Şiirler | Video Şiirler |