#

Yurdum teneşire düşmüş toprak
Denizlerinde kendini yıkıyarak
Dur şöyle düşün bir nereden geldin
Ve kuşkulu nereye gideceğin

Mamak'ta sarılan sigaradaki kan kokusu
Duman duman savrulur birahanelere yalınayak
Yurdum teneşire durmuş toprak
Anla, kuğunun son türküsü bu

Belki ben yanıldım sakal bıraktım
Her gün oraklanan ekinlerini hiçe sayarak
Yanıldım da ne yaptım, kendime sapladım
Tırnaklarımı kınından çıkararak

Teneşir teşnesi yurdum, tecrit hücresi
Her karış toprağın her parmak taşın
Türkçeye yurtsama diye çevirmeseler şu nostaljiyi
Serseri olmazdım, boyunbağı takardım

Yurdum teneşire durmuş toprak
İşkencenin acının ve ölümün ortakpazarı
Al şu sekizyüzondörtbinbeşyüzyetmişsekiz kilometrekareni
Ört altmış milyonun üstüne bir mezar olarak

1990

Ahmet Erhan


© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şiirin telif hakkı sahibiyseniz ve sitemizden kaldırılmasını talep etmek için bize iletişim bölümünden ulaşabilirsiniz.
#

DİĞER SAYFALARIMIZ : Sesli Şiirler | Resimli Şiirler | Video Şiirler |